Ahhh de was is gewassen. Dat kost dan 27 euro voor een t-shirt, een lange broek, wat sokken en wat onderbroeken. Ik heb het zelf nog proberen te doen in de wasbak van het hotel maar helaas waren de bruine zweet strepen in mijn witte oude H&M shirt nog steeds zichtbaar. Dus dan toch maar de laundry service van het hotel. Die kunnen het vast beter. En ja hoor! Er staat een keurig mandje met de gewassen en gestreken kleren. En dat shirt is nog nooit zo schoon geweest. Maar he! Ik mis wat. Mijn prachtige lange legergroene katoenen broek, een paar jaar geleden nog in de uitverkoop gekocht!

***

Maar ja die broek is toch wel heel essentieel. Zonder die broek heb ik niet genoeg kleren. Vooral donkere kleren die niet zo heel snel vies (lijken te) worden. En om nu weer de shopping mall in te gaan op zoek naar een koopje. Daar had ik geen trek in. Dus naar de receptie. Waar is mijn broek? Ja dat weet ik ook niet, was het antwoord. De dame van de laundry had ook geen idee. Ja tot morgen wachten, want dan komen de wassers weer en die weten het vast.

***

Dus ik had al visioenen van een arme Indier die hier werkt en mijn broek heeft gejat omdat hij zelf geen kleren kan kopen. Ik zag hem al lopen in de groene broek. Maar mijn collega was gelukkig ietsjes reëler. Nu moet je weten: hij is een man van de praktijk en al 20 keer de wereld rond is gevlogen in zijn leven dus die weet wel wat. Hij zei: Patricia, dit heb ik in mijn leven nog nooit meegemaakt in zo’n hotel. En bovendien. Dit is een Arabisch land dus stelen zullen ze niet zo snel doen hier. Dan wordt er een hand van hen afgehakt ofzo dus dat doen ze hier echt niet.

***

Oh….Dus mijn visioenen werden anders. Dit keer was het van een Chinese dame, zwoegend in de wasserette voor een hongerloontje…met een afgehakte hand…..En ik voelde me al schuldig dat ik liep te zeuren maar ja…die broek moest terug. Dus ik weer naar de receptie de volgende middag alweer. “Is misschien mijn broek al terug?”. “Nee, de broek was nog steeds niet terecht” en weer waren de juiste mensen niet aanwezig dus ze konden me nu weer niet verder helpen.

***

Tot daarnet. Ding dong. De bel van mijn hotelkamer. Een nette jonge man staat voor mijn deur. “Hello mam, about the laundry” . Ah de reddened engel zonder broek in zijn hand. “Yes?”. Hij komt de kamer binnen en vraagt aan mij “did you check the cabinet?” Cabinet? Cabinet? Nee….al mijn kleren liggen nog “netjes” in de koffer dus wat moet ik in de cabinet? En hij opent de deuren van de cabinet. En als een wonder verschijnt daar hangend aan een roede en in het licht: De gewassen en gestreken legergroene broek! Alah zij geprezen!

***

Lieve mensen…..even tussen ons. Weet je wat ik geloof….Ik hoor hier geloof ik niet